کمی خسته ام اما دلزده و مایوس هرگز....خیالی نیست که از گوشه و کنار خبر می رسد این خانه نیز فیلتر شده است...برای روزنامه هر بار مطلب می نویسم خیالی نیست اگر آنجا هم فیلتر شوم.......سفرم را برای ماندن در این شرایط عجیب به تعویق انداخته بودم اما باید بروم با کوله باری سبک تر از همیشه.... با این همه سرشار بودن از زندگی به خودم می بالم که همه را مدیون کلمات ام. باید بخوانم...بخوانم...بخوانم....

باید با داستانکی میزبان همه کسانی شوم که اینجا سنگ تمام گذاشته اند و در بالاترین  و بهترین خلوتگاه مجازی شان پوزخند بزرگی زدند به ریش تنهایی و سانسور.

پی نوشت:

دماسنج معیوب ما دوباره  راه افتاد  گرفت و بر خلاف میل دوستان نازنینم در رسانه های همسایه! مطلب جدیدم در اعتماد ملی امروز کار شد...قهر  در مرامم نیست ...

وقتي به <خوش‌چهره> روي خوش نشان ندهند!